Pekes en Ertjes

Voila het zit erop. De jury is langsgeweest de werken zijn van de muur gehaald.Ik kreeg een jaar de tijd om eraan te schaven en bij te sturen. Niet alles wat op tafel kwam, was om over naar huis te schrijven maar het proces er naartoe was wel belangrijk. Locaties zoeken, proberen, wikken en wegen. Opnieuw beginnen. ’s Nachts eens terug gaan en nog een keer proberen. Beoordelen en dan beelden opnieuw maken. Tot het helemaal goed zit. Of tenminste dat hoop je dan maar. Want dan begin je terug opnieuw.

Het was redelijk intensief dankzij dat andere projectje dat er nog naast liep. Maar ik kan wel achter het resultaat staan. Het is een goede aanvulling op wat ik gedurende 4 jaar daarvoor allemaal deed. Het volgt goed de evolutie die ik heb gemaakt, volgens mij.

Daarnaast had ik nog een kleine video-installatie gemaakt. De bedoeling was om een soort contact sheet  van internetportretten te maken. Een vervolg op onderstaand beeld zeg maar.

Ik heb daarop een webpagina gemaakt met allemaal youtube video’s die automatisch beginnen spelen en in loop staan. Er ontstaat een vreemd soort chaos wanneer al die mensen door elkaar beginnen te spreken en je allemaal aankijken. De computer kan wellicht niet alle video’s gelijk laden maar in de constante stroom van geroezemoes stoort het niet. Je kan toch niet achterhalen welke stemmen bij welke gezichten horen. (je kan de pagina hier bekijken maar ze vergt redelijk veel van je computer)

Ik heb er veel plezier aan beleefd. Maar het was net lang genoeg. De ritten Mechelen- Brasschaat elke zaterdag zijn er nu even teveel aan. Geen fotografie meer voor mij volgend jaar. Ik was van plan om iets te gaan doen met koken maar ook daar ga ik even voor passen. Pas op het komt er wel nog van, het was te leuk om eens met iets anders bezig te zijn dan ‘het werk’. Even geest verruimen, en op een andere manier leren denken, ik kan het alleen maar aanbevelen.