Pekes en Ertjes

Morgenavond ga ik naar een debat over de toekomst van de journalistiek. Het tweede op evenveel weken en ik heb begrepen dat er deze week ook nog een in Brussel plaatsvindt. Tijdens het BJIT debat gaf Computable een presentatie over de hervorming van hun redactie. De kern: waar vroeger de print redactie schreef voor online is dat nu omgekeerd. De redactie is gericht op online publiceren aangevuld met een uitgebreid panel van experts. Het was sprong in het duister maar wel een die voorlopig goed uitpakte.

De reacties van de Belgische deelnemers aan het debat na de presentatie waren niet hoopgevend. De Belgen zijn conservatief en blijven maar in cirkels ronddwalen. Dat was een grote teleurstelling. Ik hoop dat er morgenavond ook eens iemand uit België aan het woord komt die creatief durft nadenken over die toekomst. Het is gemakkelijk om met zijn allen te klagen over de consument en het internet. Alleen verdwijnen die problemen daar niet mee. Er is creativiteit en moed voor nodig, en dat zal altijd radicaal zijn. Dingen die bekend zijn in vraag durven stellen. Het is namelijk niet omdat iets bestaat dat het ook goed is. Het huidige mediamodel is daar een perfect voorbeeld van.

Dingen in vraag stellen is iets wat je eerder bij partijen zoals Woestijnvis verwacht. Maar helaas, vandaag hoor ik over een artikel in De Morgen waarin staat dat Woestijnvis zal proberen om de filmpjes van Kabouter Wesley offline te halen. Woestijnvis wil de filmpjes in Nederland verkopen en dat kan niet als ze al online staan. Dat Nederland überhaupt gek is op de Kabouter door die Youtube filmpjes wordt gemakkelijkheidshalve even vergeten.

Mijn verwachtingen voor het debat morgenavond zijn intussen naar beneden bijgesteld want het belooft niet veel goeds als een ideeënfabriek als Woestijnvis ook al in een digitale kramp schiet.

Ik heb even de online profielen van de deelnemers bekeken en -op Indymedia na-  kan je ze niet echt actief noemen. Terwijl, je van deelnemers aan zo’n debat toch zou mogen verwachten dat ze gaan experimenteren? Ik verwacht geen heil van instituten zoals de VRT. Op redactieniveau zullen daar wel mensen zitten die het licht gezien hebben maar achter de hippe branding schuilt een administratie die alles tegenhoudt.

Gelukkig is er De Werktitel : een journalistiek experiment dat na twee maanden per dag ongeveer 1000 unieke bezoekers over de vloer krijgt. Hoofdredacteur Georges Timmerman:

“We publiceren aan een tempo van gemiddeld een artikel per werkdag, dat maakt ongeveer 25 artikels per maand. We publiceren uitsluitend nieuwe, originele en exclusieve verhalen. Die aanpak heeft ondertussen al ettelijke primeurs opgeleverd, waarvan er een aantal werden overgenomen door de reguliere media (al dan niet keurig met bronvermelding). Eén van onze artikels werd integraal overgenomen door een Duitse krant.”

Volgens Timmerman zijn alle mogelijke thema’s en genres zijn in principe mogelijk (nieuws, interviews, politiek, buitenland, cultuur, analyse en opinie, reportages, satire). De enige criteria die tellen zijn kwaliteit, originaliteit en maatschappelijke relevantie. Met een combinatie van onderzoeksjournalistiek, mediakritiek en eigen nieuwsgaring hoopt De Werktitel het verschil kunnen maken met de klassieke media.
Voorlopig is het maar een experiment en werkt de ploeg van De Werktitel aan wat een professionele internetkrant kan worden. “Een vingeroefening, een soort nulnummer, een wissel op de toekomst en een staalkaart van wat een professionele internetkrant zou kunnen worden” zoals Georges Timmerman het omschrijft.

Een ander interessant voorbeeld is <H>ART, een tijdschrift voor hedendaagse kunst, als antwoord op de verschraling van de cultuurberichtgeving in de gevestigde media. In januari begint <H>ART aan zijn vierde jaargang.

Beide uitgaven trekken voluit de kaart van kwaliteitsvolle journalistiek/content want er is geen plaats voor gemakkelijke journalistiek/content in de toekomst. Een consument is niet bereid om te betalen voor iets wat een journalist op internet heeft gevonden. Het overnemen van nieuws (niet alleen online maar ook in print bijvoorbeeld) heeft geen enkele meerwaarde meer. Voor RSS feeds heb ik mijn eigen reader, zonder advertenties. 
Ik zal tweeten vanuit de zaal, benieuwd of het allemaal kommer en kwel zal zijn.

De Gouden Bokaal

Met de Sint in het land loopt het jaar nu op zijn laatste benen. Dat betekent naast de moppen van Geert Hoste ook dat de lijstjes daar weer zijn. Lijstjes die terugblikken op het jaar en lijstjes die vooruitkijken naar volgend jaar.

Mijn favoriete lijstjes zijn de aanmoedigende lijsten. Lijsten die mensen belonen omdat ze goed bezig zijn, uit blijk van waardering.Daarom heb ik besloten om op zoek te gaan naar de beste woordvoerder van 2009. Woordvoerders hebben niet altijd een gemakkelijke of meest dankbare taak. Zij zijn het gezicht van een onderneming en staan daarom ook onder een enorme druk. Kortom, het is eigenlijk een schande dat er nog geen Woordvoerder van het Jaar bestaat.

Omdat ik niet de wijsheid in pacht heb wil ik een beroep doen op de lezers van deze blog. Daar zitten enkele PR mensen bij, misschien enkele journalisten en hopelijk ook mensen met een normale job In onderstaand formulier kunnen jullie mensen nomineren, en kort uitleggen waarom deze het zou verdienen om zo’n prachtige prijs te krijgen.

De winnaar zal de geschiedenis ingaan als de eerste die de titel heeft gewonnen. Daarnaast zal ik persoonlijk de Gouden Bokaal van de Woordvoerder van het Jaar verkiezing overhandigen. Andere ideeën of tips zijn meer dan welkom in de comments!

Een kleine week geleden kondigt Vankrunkelsven in de Zevende Dag aan dat hij de politiek vaarwel zegt. Vankrunkelsven is een beetje een einzelgänger in zijn eigen partij, en dat werd tijdens de Zvende Dag ook al meteen duidelijk. Een quote van Louis tobback die zegt :”ik hecht niet veel waarde aan de politieke analyses van een politieke windhaan.” (of iets in die strekking ) liegt er niet om. Dat klopt natuurlijk wel maar dat kan je ook Van Anciaux of Vincent Van Quickenborne zeggen. Ja zelfs Bart Somers heeft een VU verleden als ik me niet vergis.

Feit is dat hij een politicus was, van wie je duidelijk kon zeggen aan welke dossiers hij werkt. Enfin, dat is de indruk die ik had van hem. Het is jammer dat die ingeruild worden voor bijvoorbeeld een Jean Jacques De Gucht die net gisteren voorstelt om ministers een ‘examen’ te laten doen in het parlement om zeker te zijn dat ze vakkennis hebben. Ik verwacht toch net iets meer van van een lijstrekker eerlijk gezegd. Moest er een film over gemaakt worden, Amadou en Mariam hebben de perfecte soundtrack gemaakt.

Zondag kondigde Vankrunkelsven aan dat hij stopt en even later op de dag staat er op de website van Knack te lezen dat er twee klachten tegen hem lopen wegens huisvredebreuk. Gooi daar nog een opniestuk bij waar de minachting van afdruipt samen met de jarenlange satirische stukken van Koen Meulenaere en de redactie van Phara vond het een goed idee om beide heren uit te nodigen voor een debat.

Moet een kwaliteitsblad als Knack zich bezighouden met het publiceren van dat soort stukken? Behoren die klachten niet tot de persoonlijke levensfeer? Op het eerste zicht vragen die je gemakkelijk kan ontkrachten door over de persvrijheid te beginnen. Je kan wijzen op zijn verschijningen in bijvoorbeeld Dag Allemaal enzovoort. Maar zo verliep het dus niet helemaal. Bekijk hier het debat, en bekijk het helemaal tot op het einde.

In plaats van rustig te blijven en zich te verschuilen achter bovengenoemde argumenten maakt Van Cauwelaert duidelijk dat er inderdaad meer aan de hand is dan enkel en alleen kritisch becommentariëren van een parlementslid. De persoonlijke minachting druipt ervan af en de opmerking of Vankrunkelsven vandaag dan al niet kan opstappen is misplaatst en kinderachtig.

Bovendien heeft de politiek de laatste jaren allerminst een goede beurt gemaakt. De machtspelletjes binnen de VLD maken van de partij bijna een karikatuur. Door zijn aankondiging op zondag neemt Vankrunkelsven hier duidelijk afstand van. Net dat maakt hem weer menselijk in plaats van een op macht beluste politicus. De houding van Van Cauwelaert verwijst hem regelrecht in het kamp de oude krokodillen die met spelletjes hun macht proberen uit te oefenen. Het is bijna een jaarlijks fenomeen dat knack plots vindt dat het nood heeft aan wat controverse om de abonnementen terug omhoog te krikken.

De deadline voor het volgende nummer is zondag vermoed ik. Ben benieuwd of we in bladspiegel zullen kunnen lezen hoe Vankrunkelsven het debat won gisteren met een KO. Het contrast met het vierde item in Phara kon onmogelijk groter zijn: Willy Linthout over de zelfdoding van zijn zoon.

De reputatie van SABAM is meer en meer een echte PR ramp aan het worden. De auteursrechten organisatie haalt elke maand het nieuws met nog maar eens een gerechtelijke stappen tegen een organisatie. Van partituren in kleuterklasjes tot muziek die in een crêche gespeeld wordt. Het was bij die laatste dat ik mezelf afvroeg of SABAM wel wist waar het mee bezig was. Ik denk dat het grote publiek wel begrip heeft voor artiesten die het heel moeilijk hebben om rond te komen. Die geloofwaardigheid is wellicht het grootste asset van de organisatie, neem die weg en mensen zullen openlijk vragen beginnen stellen over de bestaansreden. Wanneer je het wilt opnemen tegen kinderchrêches die slaapliedjes afspelen, speel je volgens mij erg hoog spel.

De jongste misstap was om het op te nemen tegen Google. Nadat hij me erop had gewezen zei ik Pieter De Wit: “Dat zou het wel zijn, bij youtube eisen dat ze betalen voor content van onze klanten die we er zelf opzetten” Want daar komt het uiteindelijk op neer natuurlijk. Youtube is een gigantisch promotie kanaal voor die artiesten. Stel dat je als adverteerder de reclameregie van je Billboard campagne begint af te dreigen omdat ze je product afbeelden. Dat is toch te gek om rond te lopen?

Met deze laatste gebeurtenis is SABAM op een absoluut dieptepunt gekomen. Wat kan het Google en Youtube tenslotte schelen of de clipjes van Jasper Erkens online staan of niet. Voor de artiest zelf is het meer dan vervelend natuurlijk. SABAM is dus niet alleen bezig om zijn krediet te verspelen bij de het grote publiek maar ook bij zijn directe stakeholders. Deze beginnen zelfs openlijk vragen te stellen bij de uitbetaling van achterstallige auteursrechten en hebben zich georganiseerd in Younison.

Er is dus wel wat meer aan de hand dan slechte pers bij SABAM. Ik vraag me ook af of PR hier een oplossing voor heeft. Er worden strategische keuzes gemaakt die de schadelijk zijn voor de fundamenten van de organisatie. Als PR bureau moet je klanten bijsturen uiteraard, maar ik denk dat dit PR overstijgt. Dit gaat niet meer over een campagne al dan niet doen, het in vraag stellen van het algemene beleid van SABAM. Is de reputatie van SABAM beyond repair of niet? En indien niet,… welke concrete stappen zou je dan ondernemen?

Edit: RTBF journalist Damien Van Achter haalt ook enkele vragen aan op Blogging The News

Elke keer opnieuw zie je bij de min of meer belangrijke toespraken hetzelfde truckje op de krantenwebsites. Wordle.

Ik heb het ook maar even gedaan….

Samengevat: Mensen het is crisis en we zullen er allemaal tegenaan moeten gaan.

Edit: excuses voor het ontbreken van het beeld… zou opgelost moeten zijn

Wat een meevaller. Hoera voor social media want alle partijen waar ik over twijfel om te stemmen zijn online bezig. Ik krijg een beetje het gevoel zoals bij de bedrijven die plots iedereen beginnen te volgen zonder eens iemand aan te spreken. Of zoals @Annentom.

Het overgrote deel van bedrijven partijen, politici en Mijn Restaurant deelnemers hebben het niet begrepen. Het is niet omdat Obama verkozen is dat dit de kip met het gouden ei is. Twitter is zoals op de boer gaan en markten afschuimen. (Al vind ik Twitter eenvoudiger werken dan op markten gaan staan.)
Beeld u in dat je op een receptie bent en er komt iemand bij je staan. Hij staat daar gewoon. Zegt niets. Surprise surprise ik ga niet op op iemand stemmen omdat hij/zij een twitteraccount heeft. Hoeveel vriendjes politici hebben op facebook interesseert me nog minder. Een Obarometer is een leuke gimik maar, wanneer media proberen om zelf het nieuws te halen bij verkiezingen wordt het gênant.
Enfin ik heb een voorstel. Ik ben een onbesliste kiezer. Ik wil partijen en politici het voordeel van de twijfel geven. Meestal heb ik een vrij goed idee van wie mijn stem zal krijgen maar nu niet. Werkelijk àlle politieke partijen hebben voor mij ontzettende steken laten vallen. Echt allemaal.

Gelukkig heb ik 1 breekpunt. Ik wil samenvallende verkiezingen. De praktische bezwaren die daarover bestaan vallen in het niets met de afgelopen drie jaar waar niets gebeurde. Een constante staat van verkiezingskoorts, ik ben dat beu. Bijna alles is te herleiden tot dat probleem. Mijn vraag aan de partijen: wie is voor?

Reacties kunnen hieronder ofwel via Twitter. Dat is namelijk het tweede breekpunt, luisteren naar wat er leeft bij burgers. En dat heren en dames politici is de reden waarom social media interessant kunnen zijn voor jullie.

Twee weken geleden las ik dat alleen Telenet kandidaat zou zijn voor de veiling van een vierde 3G licensie.
Vandaag lees ik op Tweakers dat ” Een van de Nederlandse providers zal nog dit jaar een proef beginnen, waarbij de gsm-netwerken van Nederland en een buurland worden gecombineerd tot één netwerk. ” volgens Kamerlid Jos Hessels op basis van gesprekken met providers.

“De uitvoering van zo’n proef is niet moeilijk, zegt CDA-Kamerlid Hessels. “Daarover heb ik gesproken met de providers. Volgens hen is het niet meer dan wat computers anders programmeren. Technisch is het makkelijk haalbaar.” Hessels wil niet zeggen welke providers nadenken over zo’n proef.”
Volgens Hessels zou het koppelen van netwerken veel problemen oplossen: “De dekking van providers in grensgebieden is vaak slecht, terwijl een buitenlands netwerk wél goed bereik heeft. Bovendien zijn er veel Nederlanders die in België of Duitsland werken, terwijl omgekeerd Duitsers en Belgen in Nederland hun baan hebben. Voor hen is het nu lastig.”
Dat klopt wel, maar wat ik me afvraag is of we dan in België ook zullen kunnen gaan profiteren van de koppelverkoop bijvoorbeel. Dat zou mooi zijn… Misschien te mooi wat denken jullie?

Ik ging schrijven dat ik fan was van iemand maar Goedele was me net voor dus doe ik dat niet. Ik ben eerder supporter nadat ik Phara vanavond heb gezien.

Helaas niet van Walter Van Steenbruggen die wil altijd maar dat advocaten betrokken worden bij het maken van wetten. Dat kunnen ze volgens mij al , als ze verkozen worden. Het parlement zit nu al vol met advocaten. Neen, vanavond heb ik  kennis gemaakt met Frederik Evers, Vrederechter, en tevens voorzitter van Magistratuur en Maatschappij. De ideale woordvoerder als je het mij vraagt.

Hij had de ondankbare taak om vanavond bij Phara voor de magistratuur te komen spreken. Ik hoef niet uit te leggen dat die de laatste maanden geen beste figuur heeft geslagen. Het was het een na het ander, en er lijkt maar geen einde aan te komen.

Een fantastische woordvoerder voor zijn organisatie die begrijpt hoe hij het krediet van de magistratuur terug kan opbouwen bij de burgers. Maar daar ook het belang van ziet. Een mea culpa slaan zonder te overdrijven, het is een kunst. De boodschap die zijn vereniging uitdraagt komt natuurlijk sympathiek over maar toch, knap gedaan. Onthoud de naam maar.

Anders dan  ontzet en verontwaardigd. Beter.

Woody Allen in vorm.

Onlangs zat ik met Pietel lekkere sushi te eten en vertelde ik over mijn frustratie over het Belgische medialandschap. In een Benelux kantoor valt het namelijk superhard op dat het Nederlandse medialandschap véél diverser en interessanter is. Natuulijk is België (Vlaanderen) een speciaal geval en heb je te maken met een markt die ongeveer de helft kleiner is. Maar toch, dat kan toch niet de enige reden zijn. En voor Blogs is dat net hetzelfde, kijk eens wat er allemaal beweegt in Nederland omtrent mobiele technologie of auto’s. Dat zie je hier gewoon niet.
Laatst hadden we het er thuis nog over. Ik vond het een schande dat een Nederlandse journalist ontdekt had dat Vlaamse ouders hun kind wilden verkopen via internet. Alle Vlaamse media hadden dat verhaal gewoon overgenomen. Hier en daar een gesprekje, maar niemand die met het verhaal aan de slag ging. Opwarmen van oude koffie, maar meer niet. Tijdje later, komt diezelfde journalist opnieuw met een soortgelijk verhaal. Terug in België! Dat is toch om door de grond te zakken…?
Ja dat dacht ik. Ik zie net op Fotoapparatuur een topic over journalistiek. Ik bezoek de site niet meer zo dikwijls maar ReinierV zal ik niet snel vergeten. Hij is een eeuwige twijfelaar over de aankoop van een fototoestel, meestal Leica. Hij kan ook echt serieus lang doorgaan op iets wat hem stoort. Groot was mijn verbazing dat hij zich ergerde aan de Nederlandse journalistiek.
Ik vind Panorama ook niet slecht maar die aangekochte reportages ben ik ook wel beu intussen. Nog eens over een oorlog. Nog eens over organenhandel. Interessant hoor, daar niet van. Maar het is gewoon zo cheap om te doen.
Gras is groener aan de overkant zeker…