Pekes en Ertjes

Ik vind geschiedenis wel tof maar dat is ook alleen maar gekomen toen ik al wat ouder werd en data uit het hoofd leren bijkomstig werd. Verbanden leggen en evoluties zien dat vond ik plezant. Tijdens mijn eerste Barcamp presentatie heb ik daar iets mee proberen doen en het was een leuke oefening.
Er zijn nog wel meer boeiende dingen in de (kunst)geschiedenis. Deze week ontdekte ik bijvoorbeeld de eerste proeven met bewegende kleurenbeelden door Kodak. Die beelden dateren uit 1922: het Interbellum, de Gay Twenties,… fantastisch

Een kleine week geleden dan op The Big Picture een verzameling beelden van Sergei Mikhailovich Prokudin-Gorskii (1863-1944) die 100 jaar geleden het rijk van Tsaar Nicholas II in beeld bracht. Voor alle duidelijkheid dat was rond 1910: de Eerste Wereldoorlog was zelfs nog niet begonnen…
Toch maakte hij met een ingenieus systeem van kleurenfilters fantastische kleurenbeelden van het toenmalige Rusland.

beeld Wikipedia

De geschiedenis is helemaal niet zwart-wit!

Enkele jaren geleden wilde ik voor de release van Final Destination 3 op DVD een actie doen op vrijdag de 13e . Final Destination kan je omschrijven als een filmreeks waar de hoofdrolspeler de dood is. De andere hoofdrollen zijn weggelegd voor zijn slachtoffers.
In Nederland vonden ze het een leuk idee om een wedstrijd te organiseren waarbij je een uitvaartverzekering kon winnen. “Wil jij een paarse kist? Geen lijkwagen maar de kist achter een brommer? Doe mee en win je eigen begrafenis!” Daar kwam het in het kort op neer. Er werd een mini-site www.canyoudigit.nl  opgericht . De prijs had een waarde van ongeveer 5.000 euro.
Het leek ons wel een leuke actie om ook bij ons te doen. Al snel hadden we een partner gevonden die mee wilde stappen in ons verhaal. In Nederland krijg je zo’n verzekering bij je plechtige communie om het even plastisch uit te drukken. Uiteraard hoopten we dat de actie voor wat buzz zou zorgen en overgenomen worden. Bij ons ligt dat net iets anders zo blijkt.
Elk medium dat zich op jongeren richt hebben we gecontacteerd en de commentaar die we kregen was overal dezelfde: “Hier durven we niet aan te beginnen.” Het had niets te maken met al dan niet betalend adverteren of zo, als de prijs voldoende aanspreekt is dat geen punt. Studio Brussel, Humo, Jim, TMF,… het was nog teveel taboe. Studio Brussel wilde wat rebels overkomen en een porno clipje maken. Blijkbaar is er veel veranderd bij de openbare omroep. Of toch niet.

Gisteren Phara gezien. Het zag er bij aanvang veelbelovend uit met drie gasten die een interessante babbel moesten oplevereven.

Luc Laminne: kon spreken over Fernand Koekelberg

Dyab Aboe Jajah: gisterenochtend vrijgesproken in beroep

Tom Nagels: Los , het boek over de rellen in Borgerhout, is onlangs in de bioscoop verschenen.

Een leuke blend van actualtiteit die overlapt met wat in het verleden is gebeurd. Maar wel op een manier die nog niet uitgemolken was. Chapeau aan de redactie om dit panel samen te brengen! Alleen jammer van die dame die ostentatief achter Aboe Jajah haar afkeuring liet blijken af en toe. Stoorde wel een beetje. Neen, eigenlijk was het gewoon boertig.

Anyway. Ten tijde van de rellen, was ik aan het blokken als ik het mij goed herinner. Er hing toen heel de tijd een helicopter boven ons kot te zweven. Dat bleef maar duren. En tijdens mijn examens telde elke minuut moet ik eerlijk bekennen Enfin ik wil maar zeggen: ik moest nog wel dingen doen en ik kon mij niet concentreren. Ik heb dan een groot stuk karton genomen en heb erop geschreven:”Probeer te blokken, aub!”

Vervolgens op het dak gekropen en aan die helicopter laten zien.

Je moet je voorstellen: die helicopter was nog maar net in dienst en er was wel wat protest tegen gekomen omdat die kon filmen en al. Dat kwam mij goed uit natuurlijk want ze konden dan inzoomen op mijn stukje karton. Een minuut later hing de helicopter niet meer boven de Paardenmarkt te cirkelen maar meer richting “chingchang-plaân” (vrij vertaald uit het Antwaârps: Sint-Jansplein)

Ik was dus content. Ik weet alleen niet meer welk vak ik aan het studeren was en of dat nu goed was gegaan of niet. Spijtig.

Edit: Sorry voor de overbodige code, foutje doordat ik in outlook typ… Thx om het even te zeggen Jan!

Ik had het op Twitter al gemeld: gisteren heb ik in de kringloopwinkel een koopje gedaan. Achteraan in een glazen kastje stond een koffertje met de boodschap ‘niet getest’ en het prijskaartje van 4€.

Toen ik het koffertje opende kwam een Cosina SM2000 Super8 camera tevoorschijn. Ik heb even getwijfeld of ik hem zou meenemen maar uiteindelijk: 4€ dat is toch echt belachelijk weinig geld. Ik betaalde met twee munten van 2€ (op de een of andere manier lijkt het dan nog minder te kosten dan wanneer je met een briefje betaalt en geld terugkrijgt) en was ermee weg.

Thuis aangekomen direct even wat dingen opgezocht over dat toestel. Blijkbaar is er nog een redelijk trouwe fanbasis van die toestellen. Zo kwam ik te weten dat het niet meer dan 4AA batterijen nodig heeft om te werken normaal gezien. Tenzij er een echt technisch mankement zou zijn. Dat dus eerst even proberen, batterijen er in gestoken en jawel hoor. Het geratel van de filmspoel kwam tot leven.

In het toestel zat nog een filmpje. Dat ga ik eerst opmaken en vervolgens laten ontwikkelen. met een beetje geluk kom ik nog wat te weten over de vorige eigenaar. Of staan er nog interessante beeldne op die ik op de academie zou kunnen recycleren.

In elk geval het was een onverwachte meevaller!

De meesten zullen de Plain English filmpjes wel kennen neem ik aan. Deze had ik echter nog niet gezien:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=MpIOClX1jPE]

Tot voor kort deed ik beroepshalve ook promotie voor films, met name dvd’s. Superfijn om te doen, zeker als je zoals ik verliefd bent op beeldtaal.

Maar goed, op de duur gaan nogal wat films op elkaar lijken. Actie, martial arts, horror, tienerfilm, romantische komedie,… Promotiegewijs is het niet eenvoudig om dan altijd even origineel te blijven. Zelfs als er al eens wat meer budget is ( wat doorgaans dus niet gebeurt )

Je probeert dus creatief op zoek te gaan naar aanknopingspunten, invalshoeken,… Als dat gewroet en gekrocht dan leidt tot een beestige actie dan is dat kicken.

Enfin om maar te zeggen dat ik mijn hoed af doe voor de mensen van dit filmpje. Toch veel beter dan een trailer niet?

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=nfgZlMYj_NU]

via

Zouden ze dat nu expres gedaan hebben? Dat kan toch niet. Een schoon beeld leverde dat toch niet op…?

Daarnet in De Laatste Show gaat Steun Meuris op zoek naar een Ken Loach decor in Vlaanderen. Meuris staat lager dan de camera dus er is sprake van een licht vogelperspectief. Naarmate de uitleg van Meuris op zijn einde loopt zoomt de camera uit en tilt hij een beetje naar boven. Bij zijn laatste woorden is de camera zo ver doorgeschoten dat Stijn Meuris plots geen voeten meer heeft.

Zo’n dingen gebeuren wel een keer in de krant. De lay-out is dan op zijn best bezig geweest. Soms was een elegantere oplossing mogelijk, soms kan het niet anders. Maar als fotograaf kijk je daar toch wel even naar. Ik bedoel: je laat je ogen over de verschillende plannen gaan (voorgrond-achtergrond) en dan even snel langs het kader om net die dingen te gebruiken.

Niet hier dus. En dan nog bij een stukje voor een filmmonument als Loach. Dat probeer je toch te verzorgen? Verdekke Frieda.

Ben ik de enige die de esthetiek van een voetloze Meuris niet vat? Of was het toch een bijgesneden beeld zoals in de krant wel eens voorkomt en misschien is de avond van die cameraman wel om zeep. Verdekke, bij Ken Loach dan nog.

Berichtje van Pietel deed me denken aan Reefer Madness. Onlangs op dvd uitgekomen (ingekleurd en digitaal geremastered).

Het is een oude propaganda film die zou moeten waarschuwen tegen druggebruik, maar in de jaren ‘60 groeide hij uit tot een cultfilm, omdat hij er gewoon compleet over is. grappig.

[youtube=http://youtube.com/watch?v=QZdhcNegZgU]