Pekes en Ertjes

Op het Sint-feest met de Nederlandse collega’s kreeg ik een boekje met 101 nutteloze weetjes. Helemaal mijn ding, ik ben gek op nutteloze weetjes. Gewoon weetjes ook maar ik vind het niet erg dat weetjes soms nutteloos blijven.

De laatste weken probeer ik me een beetje te verdiepen in Data Visualisation. Enorm boeiend, en bij momenten frustrerend omdat er meestal toch wat programmeerskills bij komen kijken. Gelukkig kan ik mijn hart ophalen aan de vele blogs die erover te vinden zijn.
Ik moest door deze post van Clo over waar te eten in New York terugdenken aan deze post van Flowing Data.

Dat is toch ongelooflijk straf… de beste plaats om een taxi te vinden gewoon weergegeven op een kaartje. En dat zat allemaal ergens verstopt in informatie, te wachten om gevonden te worden. Allemaal te vinden in een mobile app.

Maar we bedoelen het wel goed!

Morgenavond ga ik naar een debat over de toekomst van de journalistiek. Het tweede op evenveel weken en ik heb begrepen dat er deze week ook nog een in Brussel plaatsvindt. Tijdens het BJIT debat gaf Computable een presentatie over de hervorming van hun redactie. De kern: waar vroeger de print redactie schreef voor online is dat nu omgekeerd. De redactie is gericht op online publiceren aangevuld met een uitgebreid panel van experts. Het was sprong in het duister maar wel een die voorlopig goed uitpakte.

De reacties van de Belgische deelnemers aan het debat na de presentatie waren niet hoopgevend. De Belgen zijn conservatief en blijven maar in cirkels ronddwalen. Dat was een grote teleurstelling. Ik hoop dat er morgenavond ook eens iemand uit België aan het woord komt die creatief durft nadenken over die toekomst. Het is gemakkelijk om met zijn allen te klagen over de consument en het internet. Alleen verdwijnen die problemen daar niet mee. Er is creativiteit en moed voor nodig, en dat zal altijd radicaal zijn. Dingen die bekend zijn in vraag durven stellen. Het is namelijk niet omdat iets bestaat dat het ook goed is. Het huidige mediamodel is daar een perfect voorbeeld van.

Dingen in vraag stellen is iets wat je eerder bij partijen zoals Woestijnvis verwacht. Maar helaas, vandaag hoor ik over een artikel in De Morgen waarin staat dat Woestijnvis zal proberen om de filmpjes van Kabouter Wesley offline te halen. Woestijnvis wil de filmpjes in Nederland verkopen en dat kan niet als ze al online staan. Dat Nederland überhaupt gek is op de Kabouter door die Youtube filmpjes wordt gemakkelijkheidshalve even vergeten.

Mijn verwachtingen voor het debat morgenavond zijn intussen naar beneden bijgesteld want het belooft niet veel goeds als een ideeënfabriek als Woestijnvis ook al in een digitale kramp schiet.

Ik heb even de online profielen van de deelnemers bekeken en -op Indymedia na-  kan je ze niet echt actief noemen. Terwijl, je van deelnemers aan zo’n debat toch zou mogen verwachten dat ze gaan experimenteren? Ik verwacht geen heil van instituten zoals de VRT. Op redactieniveau zullen daar wel mensen zitten die het licht gezien hebben maar achter de hippe branding schuilt een administratie die alles tegenhoudt.

Gelukkig is er De Werktitel : een journalistiek experiment dat na twee maanden per dag ongeveer 1000 unieke bezoekers over de vloer krijgt. Hoofdredacteur Georges Timmerman:

“We publiceren aan een tempo van gemiddeld een artikel per werkdag, dat maakt ongeveer 25 artikels per maand. We publiceren uitsluitend nieuwe, originele en exclusieve verhalen. Die aanpak heeft ondertussen al ettelijke primeurs opgeleverd, waarvan er een aantal werden overgenomen door de reguliere media (al dan niet keurig met bronvermelding). Eén van onze artikels werd integraal overgenomen door een Duitse krant.”

Volgens Timmerman zijn alle mogelijke thema’s en genres zijn in principe mogelijk (nieuws, interviews, politiek, buitenland, cultuur, analyse en opinie, reportages, satire). De enige criteria die tellen zijn kwaliteit, originaliteit en maatschappelijke relevantie. Met een combinatie van onderzoeksjournalistiek, mediakritiek en eigen nieuwsgaring hoopt De Werktitel het verschil kunnen maken met de klassieke media.
Voorlopig is het maar een experiment en werkt de ploeg van De Werktitel aan wat een professionele internetkrant kan worden. “Een vingeroefening, een soort nulnummer, een wissel op de toekomst en een staalkaart van wat een professionele internetkrant zou kunnen worden” zoals Georges Timmerman het omschrijft.

Een ander interessant voorbeeld is <H>ART, een tijdschrift voor hedendaagse kunst, als antwoord op de verschraling van de cultuurberichtgeving in de gevestigde media. In januari begint <H>ART aan zijn vierde jaargang.

Beide uitgaven trekken voluit de kaart van kwaliteitsvolle journalistiek/content want er is geen plaats voor gemakkelijke journalistiek/content in de toekomst. Een consument is niet bereid om te betalen voor iets wat een journalist op internet heeft gevonden. Het overnemen van nieuws (niet alleen online maar ook in print bijvoorbeeld) heeft geen enkele meerwaarde meer. Voor RSS feeds heb ik mijn eigen reader, zonder advertenties. 
Ik zal tweeten vanuit de zaal, benieuwd of het allemaal kommer en kwel zal zijn.

Vandaag ronden we bij LVT een leuk project af. We stellen: www.prsource.be voor. In het kort is het een tool die journalisten en bronnen via Twitter gemakkelijker met elkaar in contact wil brengen. Iedereen die denkt dat hij een mogelijke bron kan zijn voor journalisten kan het account volgen. PR consultants, communicatieverantwoordelijken, NGO’s of zelfs politici.

Wanneer een journalist informatie of verhalen zoekt over een bepaald onderwerp stuur hij een bericht aan @prsource die het vervolgens aan al de volgers van het account laat weten.

Aan dit project ging een redelijk lang traject vooraf van brainstormen, uitwerken, herbeginnen, enz. Er is al veel geschreven over PR2.0, nieuwe PR of hoe je het beestje ook wil noemen. Wat is de positie van PR agentschappen, dat is eigenlijk de vraag die gesteld moet worden. PR consultants moeten Conversation Enablers worden en dat proberen we hiermee te doen.

Goedele had enkele bedenkingen op twitter waar ik hier even dieper op in wil gaan. We gaan zelf niet op zoek naar bronnen. Wie denkt journalisten te kunnen helpen kan het account zelf volgen. Dat zullen wellicht vooral professionals zijn die er beroepsmatig iets aan hebben. Die bronnen zullen uiteindelijk wel komen denk ik.

De uitdaging voor PRsource is om duidelijk te maken waarom Twitter zo’n handige tool is. Laat ons eerlijk zijn, in België is Twitter vooral een zaak van IT en technologie journalisten. Misschien kan het initiatief hen over de streep trekken en ook aanzetten om gewoon te twitteren. In Nederland is de situatie heel anders…

Wanneer communicatie met journalisten beter wordt, dan zullen we daar zelf ook wel de voordelen van plukken. We zijn in elk geval benieuwd naar jullie feedback!

Volgende week beging ik aan mijn zomervakantie. Ik kijk ernaar uit, 16 dagen back to basics zonder internet en op mijn fototoestel na geen technologie. Wanneer ik terugkeer kruip ik direct in de schoolbanken. Ik ga een cursus PHP/MySQL  volgen. Wat hoop ik eruit te halen? Wel de syntax  een beetje begrijpen. Momenteel pruts ik een beetje hier een beetje daar. Gestructureerd dingen aanpakken lukt me niet. Daarom die cursus, ik hoop dat ik daarna gericht kan gaan zoeken op het net. Ik weet namelijk wel wàt ik wil. Ik weet dat het ook mogelijk moét zijn. Alleen, ik zou begod niet weten waar ik moet beginnen zoeken. Tot die tijd moet ik me dus verder behelpen, en richt ik me even tot de lezers van deze blog.

Ik wil in wordpress een FR – NL knop maken in een theme. Op zich moet dat dus een stukje PHP code worden dat gewoon zegt :”Rechtsboven in de header verschijnt de tekst FR – NL, met daarop de links naar de respectievelijke wordpress installaties”

Als iemand een linkje heeft dat me op weg kan helpen, de comments staan open voor u! Mijn eeuwige dankbaarheid zal u ten dele vallen!

Wetenschap kan ook leuk zijn, zelfs wiskunde! lees maar:

Zombies are a popular figure in pop culture/entertainment and they are usually portrayed as being brought about through an outbreak or epidemic. Consequently, we model a zombie attack, using biological assumptions based on popular zombie movies. We introduce a basic model for zombie infection, determine equilibria and their stability, and illustrate the outcome with numerical solutions. We then refine the model to introduce a latent period of zombification, whereby humans are infected, but not infectious, before becoming undead. We then modify the model to include the effects of possible quarantine or a cure. Finally, we examine the impact of regular, impulsive reductions in the number of zombies and derive conditions under which eradication can occur. We show that only quick, aggressive attacks can stave off the doomsday scenario: the collapse of society as zombies overtake us all.

 

Het volledige rapport kan je hier nalezen! Ja ook jij Will

De wereldwijde crash van de sociale netwerksites Twitter en Facebook gisteren zijn waarschijnlijk het resultaat van een online aanval van Russische hackers. Dat zeggen Mashable , Cnet, Data News, en De Standaard vandaag.

Gisteren waren sites als Facebook en Twitter een tijd ontoegankelijk voor surfers. De servers van beide sites konden de stortvloed aan vragen niet niet meer aan en vielen uit. Het was al snel duidelijk dat het hier niet om druk verkeer ging, maar dat er meer aan de hand was.

Er was sprake van een georkestreerde aanval, waarbij het verkeer afkomstig was van gekraakte computers over de hele wereld. Alle verkeer ging naar het profiel van één Georgische blogger, Cyxymu. Onderzoekers zien een extra bevestiging van hun vermoeden omdat het vandaag exact een jaar geleden is dat Russische tanks het buurland Georgië binnenvielen.

Als het inderdaad Russische hackers waren dan hebben ze hoog spel gespeeld, en zwaar verloren. Want wat wél zeker is, is dat de blogger plots een geweldig platform heeft gekregen en in de spotlights staat. Zelfs in die mate dat ik me afvraag of het inderdaad Russische hackers waren. Ik begrijp niet wat ze dachten te winnen met deze actie.

I usually write my blogposts in Dutch but I felt, I should write this one in English.

Eating a terrific pasta I was looking today’s summary of Tour De France on the news. They repeated a rumour about Google sponsoring Johan Bruyneel’s and Lance Armstrong’s new team. Which is to be announced tomorrow. I suddenly realised something: a while ago Larry Page, Google CEO did visit Belgium.

I decided to go in @johanbruyneel’s twitter history and noticed something interesting. Only the day before (June 16) he took a plane to Brussels for a meeting. Returning the same evening to Madrid.

Now why would they both be in Brussels on June 17? this is too much of a coincidence: Google will be sponsoring a cycling team. At least that’s what the tweets are telling me…

Edit: Dailies Het Nieuwsblad and De Standaard say Radio Shack will be the new sponsor. better luck next time!

Edit 2: go and follow @teamradioshack, good luck to @johanbruyneel and @lancearmstrong!

Edit3 : www.teamradioshack is registered to CSE Cycling of Austin, Texas. This is Armstrong agent Bill Stapleton’s agency (via)

Het stof is intussen wat gaan liggen, maar Google Wave heeft een mooie entrée gemaakt. Het heeft daarbij zelfs de coverage over Microsoft’s nieuwe zoekmachine Bing ondergesneeuwd.
Google Wave vertrekt vanuit het gegeven dat e-mail eigenlijk al heel oud is zonder dat het mee evolueerde. Mensen communiceren nu op een totaal andere manier dan 40 jaar geleden (zo oud is e-mail al). Luis Suarez van bij IBM gebruikt e-mail zelfs gewoon niet meer.

Kortom : het is leuk om het vertrouwde en bekende gewoon overboord te gooien en iets helemaal nieuws te beginnen. Daarbij vertrekt Google vanuit de communicatie zoals we die de laatste jaren hebben leren kennen.

Raphael Cockx haalt op T-zine terecht aan:

“Google hoopt dat Wave, momenteel eigenlijk niet meer dan het samenbrengen van bestaande diensten als Twitter of Facebook in een nieuwe interface, succes zal oogsten dankzij de extra software die andere ontwikkelaars voor het platform creëren.”

Op zich is het niet zo vernieuwend wat Google doet. “Andere partijen bieden deze technologiën al langer aan,” zegt analyst Jeremiah Owyang. Alleen doét technologie an sich er niet toe, het gaat erom wat je er mee doet. En dat doet Google nu net zo goed.

De Web2.0 lifestyle wordt een workstyle. Het zal binnendruppelen bij ondernemingen omdat werknemers er gebruik van maken, niet omdat de IT afdeling denk dat het wel handig zou kunnen zijn. Innovatie zal komen van developers die applicaties ontwikkelen.

Uiteindelijk zal het een grote invloed hebben op communicatie. We zullen nog sneller en efficiënter communiceren met elkaar. Real-time conversations wanneer het mogelijk is en e-mail als de ontvanger offline is. Zonder dat je hoeft te schakelen tussen twee systemen. Meer instant.

Het zal eenvoudiger zijn om samen te werken rond bepaalde projecten. Eindeloze e-mailkettingen zullen vervangen worden door een soort wiki-conversatie die je perfect kan reconstrueren. No more ‘Reply all’!

En uiteraard zal ook PR verder veranderen. De kleine bocht die is ingezet door Twitter en aanverwanten zal onomkeerbaar blijken. We zullen nog persoonlijker met journalisten kunnen (moeten) werken. Wellicht is het een oud zeer maar we zullen nog selectiever moeten zijn in het versturen van informatie. Klanten nog meer bewust maken van het feit dat niet àlles interessant is voor een perscontact.

Want laat het duidelijk zijn, bij IM is het gevaar voor ruis nog groter dan bij e-mail. De applicaties bieden enorme kansen voor PR maar we mogen niet blind zijn voor de valkuilen.

Dat is wat anders dan ‘Zumba’ he dames.