Pekes en Ertjes

Disclaimer : De naam van deze blog is Pekes en Ertjes, het is een stom woordspelletje dat eigenlijk verwijst naar PR. Dat nog een keer gezegd zijnde: ik doe PR. Het komt erop neer dat ik eigenlijk mensen probeer te informeren over mijn klanten. Zo heb ik oa mensen geïnformeerd over BlackBerry toestellen en doe ik dat nu over Nokia toestellen.

Ik wil maar zeggen dat ik de mobiele markt met een gezonde interesse probeer te volgen. De laatste tijd valt me meer en meer op, dat we in Europa kijken naar Amerika als koeien naar de eerte stoomtrein terwijl achter onze rug  een TGV voorbijraast.

Ik probeer me wat te verduidelijken. Telkens wanneer een partij cijfers bekend maakt over de mobiele markt in de VS, vallen de ‘experts’ over elkaar om de cijfers te duiden, alsof ze iets zouden kunnen zeggen over de markt hier bij ons. Laat staan op wereldniveau, want de markt in de VS is vele malen kleiner. Een paar kanttekeningen  dus:

1. Penetratie

Volgens de laatste cijfers die ik heb gevonden heeft ongeveer 86% van de Amerikanen een mobiel toestel. Ter vergelijking. Kazachstan (!!!) zit op 96% en zo de meeste geïndustrialiseerde landen zitten tegen of over de 100%. België zit momenteel op 111%. Hier heb ik enkele cijfers op een rij gezet.

2. Infrastructuur

Ook voor wat betreft die beschikbaarheid van snel mobiel internet (3G) was de VS een van de laatste om te volgen. Voor mobiel internet zijn er geen grote infrastructuurwerken vereist zoals met internet langs de fixed line. De groeilanden China, India, Korea enz. hadden een achterstand voor fixed line internet maar maken dat nu goed voor mobiel internet. Topmodellen van producenten werden steevast met vertraging geïntroduceerd omdat de markt compleet achterliep terwijl ze wel beschikbaar waren in landen als Indonesië en de Filipijnen.

3. Gebruik

Op gebied van gebruik hinkt de VS ook al enorm achterop. Sybase ondervroeg 4100 gebruikers van mobiele diensten in de VS , China , Duitsland, Zuid Afrika, India, Mexico en UK over de mobiele cultuur. Daaruit bleek dat ongeveer 9 op de 10 chinezen gebruik maakt van relatief eenvoudige mobiele diensten als SMS en Instant Messaging. In de VS zijn dat er slechts 3 op de 10. We spreken hier niet over apps waar geeks dol op zijn, het gaat over basis SMS en IM… De koplopers van het peleton zijn al bezig met mobiele betalingen.

Je kan je dus afvragen of nieuws over de Amerikaanse gebruiker zo hot is als die amper bekend is met SMS terwijl de Chinese boer mobiel de marktprijzen van zijn gewassen opzoekt. De mobiele mindset van die Chinese boer staat gewoon veel verder dan de gemiddelde Amerikaan.

Ik hoor somigen al zeggen “Ja maar met de iPhone / iPad komt dat allemaal in orde!” Forget it. Analist Tomi Ahonen schreef dit al in 2008 en meer dan twee jaar later lees ik vandaag nog steeds hetzelfde in Newsweek. Wanneer komt het dan?

Ik denk dat het punt gemaakt is. Ja er komen uitstekende toestellen uit Noord-Amerika en die toestellen hebben de markt mee volwassen gemaakt en op het gebied van gebruiksvriendelijkheid is het alleen maar een stap voorwaarts geweest. Ik denk alleen dat wie zich blijft blindstaren op de stoomlocomotief de TGV zal missen.

Op het Sint-feest met de Nederlandse collega’s kreeg ik een boekje met 101 nutteloze weetjes. Helemaal mijn ding, ik ben gek op nutteloze weetjes. Gewoon weetjes ook maar ik vind het niet erg dat weetjes soms nutteloos blijven.

De laatste weken probeer ik me een beetje te verdiepen in Data Visualisation. Enorm boeiend, en bij momenten frustrerend omdat er meestal toch wat programmeerskills bij komen kijken. Gelukkig kan ik mijn hart ophalen aan de vele blogs die erover te vinden zijn.
Ik moest door deze post van Clo over waar te eten in New York terugdenken aan deze post van Flowing Data.

Dat is toch ongelooflijk straf… de beste plaats om een taxi te vinden gewoon weergegeven op een kaartje. En dat zat allemaal ergens verstopt in informatie, te wachten om gevonden te worden. Allemaal te vinden in een mobile app.

Morgenavond ga ik naar een debat over de toekomst van de journalistiek. Het tweede op evenveel weken en ik heb begrepen dat er deze week ook nog een in Brussel plaatsvindt. Tijdens het BJIT debat gaf Computable een presentatie over de hervorming van hun redactie. De kern: waar vroeger de print redactie schreef voor online is dat nu omgekeerd. De redactie is gericht op online publiceren aangevuld met een uitgebreid panel van experts. Het was sprong in het duister maar wel een die voorlopig goed uitpakte.

De reacties van de Belgische deelnemers aan het debat na de presentatie waren niet hoopgevend. De Belgen zijn conservatief en blijven maar in cirkels ronddwalen. Dat was een grote teleurstelling. Ik hoop dat er morgenavond ook eens iemand uit België aan het woord komt die creatief durft nadenken over die toekomst. Het is gemakkelijk om met zijn allen te klagen over de consument en het internet. Alleen verdwijnen die problemen daar niet mee. Er is creativiteit en moed voor nodig, en dat zal altijd radicaal zijn. Dingen die bekend zijn in vraag durven stellen. Het is namelijk niet omdat iets bestaat dat het ook goed is. Het huidige mediamodel is daar een perfect voorbeeld van.

Dingen in vraag stellen is iets wat je eerder bij partijen zoals Woestijnvis verwacht. Maar helaas, vandaag hoor ik over een artikel in De Morgen waarin staat dat Woestijnvis zal proberen om de filmpjes van Kabouter Wesley offline te halen. Woestijnvis wil de filmpjes in Nederland verkopen en dat kan niet als ze al online staan. Dat Nederland überhaupt gek is op de Kabouter door die Youtube filmpjes wordt gemakkelijkheidshalve even vergeten.

Mijn verwachtingen voor het debat morgenavond zijn intussen naar beneden bijgesteld want het belooft niet veel goeds als een ideeënfabriek als Woestijnvis ook al in een digitale kramp schiet.

Ik heb even de online profielen van de deelnemers bekeken en -op Indymedia na-  kan je ze niet echt actief noemen. Terwijl, je van deelnemers aan zo’n debat toch zou mogen verwachten dat ze gaan experimenteren? Ik verwacht geen heil van instituten zoals de VRT. Op redactieniveau zullen daar wel mensen zitten die het licht gezien hebben maar achter de hippe branding schuilt een administratie die alles tegenhoudt.

Gelukkig is er De Werktitel : een journalistiek experiment dat na twee maanden per dag ongeveer 1000 unieke bezoekers over de vloer krijgt. Hoofdredacteur Georges Timmerman:

“We publiceren aan een tempo van gemiddeld een artikel per werkdag, dat maakt ongeveer 25 artikels per maand. We publiceren uitsluitend nieuwe, originele en exclusieve verhalen. Die aanpak heeft ondertussen al ettelijke primeurs opgeleverd, waarvan er een aantal werden overgenomen door de reguliere media (al dan niet keurig met bronvermelding). Eén van onze artikels werd integraal overgenomen door een Duitse krant.”

Volgens Timmerman zijn alle mogelijke thema’s en genres zijn in principe mogelijk (nieuws, interviews, politiek, buitenland, cultuur, analyse en opinie, reportages, satire). De enige criteria die tellen zijn kwaliteit, originaliteit en maatschappelijke relevantie. Met een combinatie van onderzoeksjournalistiek, mediakritiek en eigen nieuwsgaring hoopt De Werktitel het verschil kunnen maken met de klassieke media.
Voorlopig is het maar een experiment en werkt de ploeg van De Werktitel aan wat een professionele internetkrant kan worden. “Een vingeroefening, een soort nulnummer, een wissel op de toekomst en een staalkaart van wat een professionele internetkrant zou kunnen worden” zoals Georges Timmerman het omschrijft.

Een ander interessant voorbeeld is <H>ART, een tijdschrift voor hedendaagse kunst, als antwoord op de verschraling van de cultuurberichtgeving in de gevestigde media. In januari begint <H>ART aan zijn vierde jaargang.

Beide uitgaven trekken voluit de kaart van kwaliteitsvolle journalistiek/content want er is geen plaats voor gemakkelijke journalistiek/content in de toekomst. Een consument is niet bereid om te betalen voor iets wat een journalist op internet heeft gevonden. Het overnemen van nieuws (niet alleen online maar ook in print bijvoorbeeld) heeft geen enkele meerwaarde meer. Voor RSS feeds heb ik mijn eigen reader, zonder advertenties. 
Ik zal tweeten vanuit de zaal, benieuwd of het allemaal kommer en kwel zal zijn.

Een week geleden strompelde ik over een Ier naar de uitgang van een bamboohut om de zonsopgang te zien. Vandaag strompelde ik naar buiten om met de andere pendelaars over de E19 naar Brussel te bollen.
Het was een supertrip maar zoals dat met zo’n reizen gaat, gaat het allemaal wat te snel. We hebben een hoop fijne mensen ontmoet en magische dingen gezien, maar het moet allemaal nog wat rijpen.
Foto’s omzetten van RAW naar jpg helpt, het dagboek dat we bij hebben gehouden nalezen ook. Alsof er een onderhuidse ampule zit die in de komende weken af en toe een chemische mix in het bloed lost en me even mee terug neemt.
Zo heb ik mijn reizen het liefst.

De wereldwijde crash van de sociale netwerksites Twitter en Facebook gisteren zijn waarschijnlijk het resultaat van een online aanval van Russische hackers. Dat zeggen Mashable , Cnet, Data News, en De Standaard vandaag.

Gisteren waren sites als Facebook en Twitter een tijd ontoegankelijk voor surfers. De servers van beide sites konden de stortvloed aan vragen niet niet meer aan en vielen uit. Het was al snel duidelijk dat het hier niet om druk verkeer ging, maar dat er meer aan de hand was.

Er was sprake van een georkestreerde aanval, waarbij het verkeer afkomstig was van gekraakte computers over de hele wereld. Alle verkeer ging naar het profiel van één Georgische blogger, Cyxymu. Onderzoekers zien een extra bevestiging van hun vermoeden omdat het vandaag exact een jaar geleden is dat Russische tanks het buurland Georgië binnenvielen.

Als het inderdaad Russische hackers waren dan hebben ze hoog spel gespeeld, en zwaar verloren. Want wat wél zeker is, is dat de blogger plots een geweldig platform heeft gekregen en in de spotlights staat. Zelfs in die mate dat ik me afvraag of het inderdaad Russische hackers waren. Ik begrijp niet wat ze dachten te winnen met deze actie.

All the best to Team Radio Shack, see you guys in next year’s Tour De France!

I wouldn’t have mind Google though

De schrik zat er echt goed in… brr

via

Twee weken geleden las ik dat alleen Telenet kandidaat zou zijn voor de veiling van een vierde 3G licensie.
Vandaag lees ik op Tweakers dat ” Een van de Nederlandse providers zal nog dit jaar een proef beginnen, waarbij de gsm-netwerken van Nederland en een buurland worden gecombineerd tot één netwerk. ” volgens Kamerlid Jos Hessels op basis van gesprekken met providers.

“De uitvoering van zo’n proef is niet moeilijk, zegt CDA-Kamerlid Hessels. “Daarover heb ik gesproken met de providers. Volgens hen is het niet meer dan wat computers anders programmeren. Technisch is het makkelijk haalbaar.” Hessels wil niet zeggen welke providers nadenken over zo’n proef.”
Volgens Hessels zou het koppelen van netwerken veel problemen oplossen: “De dekking van providers in grensgebieden is vaak slecht, terwijl een buitenlands netwerk wél goed bereik heeft. Bovendien zijn er veel Nederlanders die in België of Duitsland werken, terwijl omgekeerd Duitsers en Belgen in Nederland hun baan hebben. Voor hen is het nu lastig.”
Dat klopt wel, maar wat ik me afvraag is of we dan in België ook zullen kunnen gaan profiteren van de koppelverkoop bijvoorbeel. Dat zou mooi zijn… Misschien te mooi wat denken jullie?

Zij die er nietbij waren hadden ongelijk! Het was leuk om wat mensen terug te zien, na de eerste twunch op Next08. En om enkele nieuwe gezichten en blogs te leren kennen.

Ntone, Zofie, Mr Myle, Greet, Manuel, Marnik, Werkmens, Lime (met Souvernir), Tom, Boskabout, Coltrui, Whacker, Kathleen (& Furby), Lamazone, Bunker,Christophe, AnamCara, Topanga, Bart/Netlash, Gudrun, Clo (& Kids), Gil (Applefan), Imke Dielen (& Snolly the Rolly), Maarten, Ort, Wim, Pvw, Sigrid & ms_powder (& Ginger the Dog), Pieter A, Robin, Robin Wauters, Goedles, Wolf; Steven, Yab & Dries, Philip, Matthias, Thomas, Elise, Amedee & @jakkepoes, Steffest, Sart68, Toonight, Joke & Vincent, Paul Cobbaut, BBBart, Walter, Leesa, Beatever, Inge, …

Boeiend hoe online en offline door elkaar beginnen lopen, met die pokens.

Dank aan @tone, om zijn schouders hieronder te zetten. Zonder iemand die bereid is om dingen in beweging te trekken gebeurt er niets. Uiteraard een speciale vermelding voor de sponsors. Eco-tone ( planten 2.0 !), Leven in Leuven (Leuven 2.0!) , Freejays en Beat it Club (Tunes 2.0! ), Talking Heads ( Business 2.0), Enchante (advertising 2.0)