Pekes en Ertjes

Een tweet van @gemarkeerd herinnerde me aan een blogpost die al een tijdje in draft stond.

Het is iets wat me eerder al was opgevallen en eerlijk gezegd een beetje ergerde. Niet zozeer dat bloggers ‘zich voor de kar laten spannen’, totaal niet. Eigenlijk meer het tegendeel. Zoals @gemarkeerd zegt: zij die de mond vol hebben over “onafhankelijke media”. Bloggers die, als ze eerlijk zijn, eigenlijk een journalist willen zijn en net daardoor hun eigen medium te weinig eer aandoen.

Ik probeer mij te verduidelijken door een parallel te trekken met de fotografie. De uitvinding van de fotografie was een revolutie. Maar in de beginjaren van het medium zie je hoe het worstelt en hunkert naar erkenning. In een poging om serieus genomen te worden als volwaardige kunstvorm. Edward Steichen bijvoorbeeld die een begenadigd schilder was.

Zoals Bert Danckaert het zegt op zijn Muur van Onbegrip:

“De foto’s die hij in het begin van de 20ste eeuw maakte, zijn prototypen van de picturalistische stijl en waren heel letterlijk beïnvloed door de schilderkunst. Het meest voor de hand liggende voorbeeld hiervan is het zelfportret dat hij in 1902 maakte met schilderspalet in de hand; de symbiose van fotografie en schilderkunst was compleet, Steichens foto’s werden zelfs als ‘paintographs’ of ‘photopaints’ omschreven.”

 ”Langzamerhand werd het duidelijk dat het picturalisme op een dood spoor zat en dat de fotografie aangewend werd om de schilderkunst en grafische kunsten te imiteren. Voortrekkers als Stieglitz ontdekten de mogelijkheden van de ‘zuivere’ fotografie en maakten kort na de eeuwwisseling de overgang naar de ‘straight photography’. Eenvoudige onderwerpen namen de plaats in van de beladen taferelen van het picturalisme en alle technische ballast werd overboord gegooid. Foto’s mochten er voortaan uitzien als foto’s: haarscherp en accuraat.”

Pas toen is fotografie volwassen geworden.

Vandaag zitten nieuwe media met hetzelfde probleem te worstelen namelijk de burgerjournalisten. Het woord vertrekt volgens mij vanuit een verkeerd standpunt nieuwe media moeten geen traditionele media willen zijn en omgekeerd. Bloggers moeten niet proberen om objectief nieuws te brengen. Hun sterkte ligt in het subjectief brengen ervan. Het zal wellicht nooit verdwijnen, maar het zou leuk zijn moest het wat minder zijn. Tot die tijd zullen de nieuwe media in hun pubertijd of erger blijven steken.

Voila zie de kop is eraf. Ik heb mijn eerste post op de Public Related blog van LVT gezet.

Ben geen fan van schrijven in het Engels, tenzij voor native speakers. Helaas zou het grootste deel van onze klanten bijvoorbeeld er al niets aan hebben, denk ik. Het is een stukje over Werchter en hoe de hele Javache zaak is opgepakt door hen. Ik heb zelf goede ervaringen met de Tiny actie bijvoorbeeld die ik met Michel had opgestart.

Ofwel reageer je niet, en laat je het zo. Wat kan het kwaad tenslotte? Ofwel probeer je te kijken hoe je het in je voordeel kan gebruiken. Gemiste kans!

Ik kook graag maar het is meestal nogal op goed geluk. Ik kijk wat er in de ijskast staat en pluk uit diverse kookboeken wat ideeën om tot een gerecht te komen. Soms is het erop, soms is het eronder. Iets wat op mijn to-do lijstje staat is een nog een opleiding kok. Niet om er geld mee te gaan verdienen, maar gewoon voor de leut.

Iets wat daar bij aanleunt is wijndegustatie. Bert vatte het onlangs al grappend goed samen op het terras van Den Trol in Schoten :”S. heeft wijn leren drinken op de academie.” Niet dat ik nu alcoholische neigingen heb hoor maar ik kan wel genieten van een glaasje. De ettelijke glaasjes die op de academie in goed gezelschap werden genuttigd hebben daar zeker toe bijgedragen.Net onder dat leren koken staat dus een cursus wijndegustatie op mijn Getting Things Done lijstje.

En wat lees ik daarnet bij Uw Moeder? Leuvense wijnbloggers die met video bezig zijn, beste mensen jullie hebben een plaatsje in mijn feedreader!

Eind mei hebben we op kantoor een onderzoek gedaan naar de invloed van blogging, podcasting, online video,… op het dagelijkse werk van journalisten. Samen met andere Europese PR-bureaus van het Oriella netwerk hebben we journalisten gemaild, met de vraag of ze even de tijd wilden nemen om een korte vragenlijst aan te vullen.

Een vijfde van de ondervraagde journalisten zegt regelmatig bloggers te citeren en 62% staat positief tegenover User Generated Content, 44% van de media heeft een journalistenblog en 70% biedt mogelijkheid tot online commentaar. Cijfertjes zijn natuurlijk mooi maar het gaat natuurlijk om wat je ermee doet. Een tijdje geleden vroegen Jan en Frank nog hoe wij hier tegenover blogging enz staan. Dit onderzoek helpt in elk geval om een idee te krijgen, het schept een beeld van waaruit je kan vertrekken.

Sommigen zouden dit omschrijven als ‘koude koffie’, niets nieuws onder de zon! Enkele jaren terug kreeg ik bij sommigen de indruk dat de traditionele media hadden afgedaan. Intussen is de slinger al terug een beetje opgeschoven, naar een iets realistischere visie denk ik. Bloggers zijn een rumourige bende maar er heerst een vrij hoog ‘ons kent ons’ gehalte. Door hun invloed op journalisten verkrijgen ze dan weer een breder bereik. (waarmee ik niets zeg over ’social media’ die natuurlijk veel verder gaan)

Los van Google rankings enz loont het dus overduidelijk om online aanwezig te zijn. De traditionele journalist staat positief tegenover UGC en schrikt er niet van terug om bloggers te citeren. De mogelijkheid om commentaar te geven biedt dan weer kansen om extra info of duiding te geven bij een stuk. Het stopt dus niet wanneer het stuk eenmaal is verschenen.

Gisteren verspreidde Belga bijvoorbeeld een bericht over het onderzoek dat niet helemaal klopte. Hoewel alle kranten het originele persbericht hebben gekregen, baseerde een krant zijn stuk op het Belga bericht. Tja, daar stopt het verhaal dan, niets aan te doen. Op de websites die het hebben overgenomen, hebben we in elk geval de kans om wat zaken te nuanceren.